Jak odzyskać pewność siebie po rozstaniu?
Pewność siebie po rozstaniu odbudowuje się nie jednym wielkim gestem, lecz serią małych decyzji: snem o stałej porze, jedną rozmową z bliską osobą, ruchem i powrotem do własnych spraw. World Health Organization w poradniku Doing What Matters in Times of Stress z 2020 roku wskazuje uziemienie, życzliwość wobec siebie i działanie zgodne z wartościami jako pomocne narzędzia radzenia sobie ze stresem.
Po końcu relacji łatwo pomylić ból z wyrokiem na swój temat. „Nie wybrał mnie” potrafi w głowie zmienić się w „nie jestem do wybrania”. To skrót myślowy, nie fakt. Z redakcyjnej praktyki rozmów z kobietami wiem, że przełom zaczyna się zwykle wtedy, gdy przestają pytać: „co jest ze mną nie tak?”, a zaczynają: „czego teraz potrzebuję, żeby znów czuć się sobą?”.
- Rozstanie kończy relację, ale nie unieważnia twoich kompetencji, przyjaźni, pracy ani historii, którą stworzyłaś poza związkiem.
- Poczucie własnej wartości opisuje stosunek do siebie, a pewność siebie dotyczy wiary, że poradzisz sobie w konkretnej sytuacji.
- Smutek po rozstaniu może współistnieć z siłą, bo płacz nie przekreśla zdolności do podejmowania dobrych decyzji.
- Małe działania mają większą siłę niż deklaracja „od jutra zmieniam całe życie”, ponieważ przywracają sprawczość bez dodatkowej presji.
- Pomoc psychologa lub psychoterapeuty nie oznacza słabości, lecz może być rozsądnym wsparciem w okresie przeciążenia.
Jak poradzić sobie z rozstaniem bywa pytaniem o emocje, ale równie często dotyczy codziennej organizacji. Najpierw odzyskuje się grunt pod stopami. Dopiero później pojawia się przestrzeń na nowe decyzje.
Dlaczego rozstanie może zachwiać pewnością siebie?
Rozstanie to utrata relacji, charakteryzująca się zmianą codziennych rytuałów, roli społecznej i wyobrażeń o przyszłości. Boli nie tylko brak konkretnej osoby, lecz także nagłe zniknięcie „nas” z planu weekendu, wakacji czy rodzinnych rozmów. Nie jest to obiektywna ocena twojej wartości.
Dlaczego utrata planów na przyszłość tak mocno uderza?
Utrata wspólnej przyszłości boli, ponieważ mózg musi pożegnać nie tylko wydarzenia, które się zdarzyły, ale też scenariusze, które wydawały się bliskie. Mieszkanie, podróż do Lizbony, święta z jego rodziną, nawet sobotni rytuał kawy - te drobiazgi tworzyły poczucie ciągłości.
Największą ulgę przynosi precyzja. Zamiast zdania „straciłam wszystko”, nazwij konkrety: partnera, wspólny plan przeprowadzki, poczucie bycia czyjąś pierwszą osobą do telefonu. Taka lista nie usuwa bólu, ale zatrzymuje katastroficzną myśl, że tożsamość skończyła się razem ze związkiem.
- Wspólne rytuały, takie jak niedzielne śniadanie, wymagają zastąpienia nowym zwyczajem, a nie udawania, że ich nie było.
- Zmiana statusu relacji może uruchamiać lęk przed samotnością, choć samotność i osamotnienie nie są tym samym doświadczeniem.
- Utrata roli partnerki nie odbiera innych ról, takich jak przyjaciółka, siostra, córka, liderka zespołu czy artystka.
- Plany finansowe lub mieszkaniowe po rozstaniu wymagają spokojnego uporządkowania, najlepiej bez decyzji podejmowanych podczas kłótni.
- Rozmowa z zaufaną osobą pomaga usłyszeć własną historię bez filtrowania jej przez decyzję byłego partnera.
Czym różni się pewność siebie od poczucia własnej wartości?
Pewność siebie to przekonanie, że poradzisz sobie w określonym działaniu, a poczucie własnej wartości to głębsze przeświadczenie, że zasługujesz na szacunek niezależnie od wyniku. Można świetnie poprowadzić prezentację w pracy i jednocześnie mieć kruchą samoocenę po rozstaniu.
| Obszar | Pewność siebie | Poczucie własnej wartości |
|---|---|---|
| Dotyczy | Konkretnych sytuacji, na przykład rozmowy, pracy lub randki. | Ogólnego sposobu, w jaki traktujesz siebie. |
| Po rozstaniu | Może osłabnąć przy poznawaniu nowych osób lub podejmowaniu decyzji. | Może ucierpieć, gdy rozstanie interpretujesz jako dowód własnej „niewystarczalności”. |
| Co pomaga | Ćwiczenie, przygotowanie i małe sukcesy. | Granice, życzliwy język wobec siebie i oddzielanie faktów od ocen. |
Nie myl pewności siebie z narcyzmem ani brakiem lęku. Dojrzała pewność pozwala powiedzieć: „boję się tej rozmowy, ale umiem ją przeprowadzić”. To znacznie bardziej użyteczne niż poza osoby, której nic nie rusza.
„Parafraza: w stresie pomocne może być zauważanie trudnych myśli, uziemienie i wykonywanie działań zgodnych z tym, co dla nas ważne.” — World Health Organization, Doing What Matters in Times of Stress, 2020
Jak przejść przez pierwsze dni po rozstaniu?
Pierwsze 72 godziny po rozstaniu najlepiej potraktować jak czas podstawowej stabilizacji: regularnego jedzenia, snu, higieny, krótkiego ruchu i kontaktu z jedną życzliwą osobą. NHS wymienia rutynę, sen, aktywność i relacje społeczne jako elementy wspierające dobrostan psychiczny (źródło: NHS Every Mind Matters, 2025).
Jak ułożyć minimalny plan dnia po rozstaniu?
Zacznij od pięciu punktów: wstań, zjedz, umyj się, wyjdź na chwilę i odezwij się do jednej osoby. To nie jest banalna checklista. Gdy emocje zalewają ciało, prosty rytm dnia ogranicza chaos i daje pierwszy sygnał: nadal potrafię o siebie zadbać.
- Ustal jedną godzinę pobudki przez najbliższe trzy dni, nawet jeśli noc była niespokojna i sen nie przyszedł łatwo.
- Zjedz trzy proste posiłki lub przynajmniej trzy małe porcje, na przykład jogurt, zupę i kanapkę z białkiem.
- Przejdź 15-30 minut w spokojnym tempie, bo ruch może pomóc rozładować napięcie bez zamieniania go w karę dla ciała.
- Wyślij jedną konkretną wiadomość: „Czy możesz dziś ze mną porozmawiać przez 20 minut?”, zamiast czekać, aż ktoś domyśli się twojego stanu.
- Odłóż duże decyzje o przeprowadzce, zmianie pracy lub publicznych wpisach na minimum 48 godzin, jeśli czujesz silne pobudzenie.
Z mojej obserwacji wynika, że kobiety najczęściej odzyskują oddech nie po radykalnej metamorfozie, lecz po normalnym obiedzie, czystej pościeli i spacerze bez telefonu. To mało instagramowe. Za to skuteczne w swojej zwyczajności.
Czy ograniczenie kontaktu z byłym partnerem pomaga?
To zależy: czasowe ograniczenie kontaktu często zmniejsza liczbę bodźców, które uruchamiają napięcie, ale nie jest dobrą regułą dla każdej sytuacji. Gdy łączą was dzieci, wspólna firma, mieszkanie lub inne zobowiązania, lepiej sprawdza się rzeczowa komunikacja dotycząca ustalonych tematów.
- Wyciszenie powiadomień z Instagrama i TikToka ogranicza impulsywne sprawdzanie aktywności byłego partnera.
- Ukrycie relacji lub stories na 14 dni może stworzyć przestrzeń na uspokojenie emocji bez demonstracyjnego blokowania kogokolwiek.
- Kontakt dotyczący dzieci powinien być konkretny, uprzejmy i ograniczony do spraw organizacyjnych, takich jak godziny odbioru lub zdrowie dziecka.
- Wspólne finanse wymagają zapisanych ustaleń, aby rozmowa nie zamieniała się w kolejną emocjonalną negocjację.
- Prośba o oddanie rzeczy w jednym terminie zmniejsza liczbę spotkań, które podtrzymują napięcie bez realnej potrzeby.
Nie zmuszaj się do „przyjaźni od razu”, jeśli każde powiadomienie odbiera ci spokój. Granica może być łagodna i stanowcza jednocześnie. Zobacz też: jak stawiać granice w relacji.
Jak odbudować pewność siebie krok po kroku?
Odbudowa pewności siebie to proces oparty na faktach, powtarzalnych działaniach i odzyskiwaniu ról poza związkiem. WHO wskazuje, że w okresie stresu pomocne są działania zgodne z własnymi wartościami, dlatego postęp lepiej mierzyć zachowaniem niż codziennym nastrojem (źródło: World Health Organization, 2020).
Jak rozpoznawać automatyczne, samokrytyczne myśli?
Zacznij od zapisania jednej myśli i oznaczenia jej jako fakt albo interpretację. „Związek się zakończył” jest faktem. „Nikt mnie już nie pokocha” to przewidywanie przyszłości, na które nie masz dowodu.
Nie chodzi o przymusowe pozytywne myślenie. Chodzi o uczciwszy język. Zamiast „jestem beznadziejna”, spróbuj: „jest mi wstyd po tej kłótni, ale mogę zrozumieć swój udział i wyciągnąć wnioski”. To zdanie nie lukruje rzeczywistości, a jednak nie robi z jednego błędu całej biografii.
- Myśl „zostałam sama” warto doprecyzować jako „dziś wieczorem czuję się samotna”, ponieważ emocja nie jest prognozą na całe życie.
- Zdanie „wszystko zepsułam” wymaga pytania o konkretne zachowanie, za które faktycznie bierzesz odpowiedzialność.
- Porównywanie się z nową partnerką byłej osoby warto zatrzymać przy fakcie, że nie znasz pełnego obrazu ich relacji.
- Myśl „nie jestem wystarczająco atrakcyjna” można sprawdzić, zauważając, że atrakcyjność nie jest jedynym ani mierzalnym powodem końca związku.
- Wewnętrzny krytyk traci część siły, gdy jego słowa zapiszesz i przeczytasz jak list, którego nie wysłałabyś przyjaciółce.
Jakie małe zadania przywracają sprawczość?
Wybierz jedno zadanie tygodniowo, które jest odrobinę trudne, ale realne do wykonania w 30-90 minut. Może to być samodzielne załatwienie sprawy urzędowej, powrót na zajęcia pilatesu, aktualizacja CV albo telefon, który odkładałaś od miesięcy.
Sprawczość wraca przez dowody. Nie przez czekanie, aż pewność siebie sama zapuka do drzwi. Po każdym wykonanym zadaniu zapisz: co zrobiłam, co było trudne, co zadziałało. Po czterech tygodniach masz materiał znacznie mocniejszy niż chwilowy przypływ motywacji.
- W pierwszym tygodniu wykonaj jedną drobną rzecz dla domu, na przykład umów przegląd auta lub uporządkuj dokumenty.
- W drugim tygodniu wybierz działanie dla ciała, takie jak trzy spacery po 20 minut albo powrót na lekcję jogi.
- W trzecim tygodniu zrób krok zawodowy, na przykład zgłoś się do projektu, którego wcześniej unikałaś.
- W czwartym tygodniu zaplanuj spotkanie tylko dla przyjemności, bez konieczności opowiadania o rozstaniu przez cały wieczór.
- Po każdym kroku nazwij jedną cechę, której użyłaś: odwagę, cierpliwość, konsekwencję, ciekawość albo organizację.
Jak odtworzyć tożsamość poza związkiem?
Zacznij od przypomnienia sobie, co było twoje przed relacją: muzyka, sport, język, koleżanki, sposób urządzania mieszkania, ambicje zawodowe. Życie po związku nie musi przypominać dawnego życia jeden do jednego. Ma być twoje, nie nostalgiczne.
- Powrót do dawnej pasji, na przykład ceramiki lub biegania, daje kontakt z częścią siebie niezależną od historii pary.
- Nowa aktywność, taka jak kurs włoskiego, tworzy świeże wspomnienia, które nie mają wspólnego adresu z byłym partnerem.
- Spotkanie z przyjaciółką bez analizy relacji przez cały wieczór przywraca rozmowom inne kolory niż smutek po rozstaniu.
- Zmiana jednego elementu przestrzeni, na przykład pościeli lub ustawienia biurka, pomaga odzyskać dom jako własne miejsce.
- Lista osobistych wartości, takich jak spokój, rozwój i bliskość, ułatwia podejmowanie decyzji bez pytania byłego partnera o zgodę.
„Parafraza: odporność psychiczna można rozwijać, a rozmowa z wykwalifikowanym specjalistą może pomóc przejść przez utrzymujące się trudności.” — American Psychological Association, materiały o stresie i psychoterapii, 2025
Jak wykonać ćwiczenia na 7 dni po rozstaniu?
Siedmiodniowy plan po rozstaniu to krótka praktyka odzyskiwania rytmu, charakteryzująca się małymi zadaniami, realistycznym tempem i brakiem obietnicy natychmiastowej przemiany. Nie ma zagwarantować ulgi w tydzień; ma dać siedem okazji, by wrócić do siebie choć o kilka procent.
Co robić każdego dnia przez pierwszy tydzień?
Wykonuj jedno ćwiczenie dziennie przez 10-30 minut i zapisuj jedną obserwację, bez oceniania siebie za tempo. Jeśli opuścisz dzień, wróć następnego. Plan nie jest egzaminem.
- Dzień pierwszy: napisz trzy zdania o tym, co konkretnie straciłaś, oraz trzy zdania o tym, co nadal jest twoje.
- Dzień drugi: usuń lub wycisz na 14 dni cyfrowe bodźce, które prowokują sprawdzanie profili byłego partnera.
- Dzień trzeci: wybierz 20 minut ruchu, który nie ma być treningiem na karę, lecz sposobem na rozładowanie napięcia.
- Dzień czwarty: zadzwoń do jednej osoby i poproś o konkretną formę wsparcia, na przykład wspólny spacer albo herbatę.
- Dzień piąty: przygotuj posiłek, który lubisz, i zjedz go bez telefonu, dając sobie choć kwadrans spokojnej obecności.
- Dzień szósty: zrób jedną rzecz odkładaną od dawna, na przykład odpowiedz na e-mail lub zamów wizytę u dentysty.
- Dzień siódmy: zapisz pięć cech, które wnosisz do relacji, przyjaźni albo pracy, opierając je na konkretnych sytuacjach.
Jak ocenić, czy ćwiczenia rzeczywiście pomagają?
Oceń nie nastrój w skali idealnej, lecz zachowanie: czy wstałaś z łóżka, zjadłaś, poprosiłaś o wsparcie, wyszłaś z domu albo postawiłaś granicę. Czasem poprawa wygląda jak mniej dramatyczna noc, nie jak radosna playlista o szóstej rano.
- Lepszy sen przez jedną noc jest sygnałem ulgi, ale nie musi oznaczać, że emocje zostały już przepracowane.
- Mniejsza potrzeba sprawdzania telefonu może wskazywać, że kontakt z byłym partnerem traci funkcję regulowania napięcia.
- Powrót apetytu i koncentracji pomaga odzyskać zasoby do pracy, relacji oraz podejmowania decyzji.
- Zdolność do powiedzenia „dziś nie chcę o tym rozmawiać” świadczy o budowaniu granic, nie o chłodzie emocjonalnym.
- Jeden gorszy dzień nie przekreśla wcześniejszych kroków, ponieważ żałoba po relacji rzadko przebiega liniowo.
Jak wrócić do ludzi, pasji i randkowania?
Powrót do znajomych, pasji i randek najlepiej opierać na ciekawości oraz granicach, a nie na liczbie tygodni od rozstania. Gotowość pojawia się wtedy, gdy nowa osoba nie ma przede wszystkim znieczulić bólu po byłym partnerze, lecz może być poznana jako ktoś odrębny.
Po czym poznać, że jesteś gotowa na randkowanie?
Jesteś bliżej gotowości, gdy potrafisz powiedzieć, czego szukasz, zauważasz własne granice i nie traktujesz każdej wiadomości jako testu swojej wartości. Nie musisz być całkowicie obojętna na wspomnienia. Wystarczy, że nie oddajesz im kierownicy.
- Randka może mieć sens, gdy ciekawi cię druga osoba, a nie tylko możliwość udowodnienia sobie, że nadal jesteś atrakcyjna.
- Możesz przełożyć spotkanie, jeśli po rozmowie na aplikacji czujesz wyłącznie napięcie, presję lub chęć zemsty na byłym partnerze.
- Jasne zdanie „nie chcę przyspieszać” chroni twoje tempo i pozwala sprawdzić, czy druga osoba szanuje granice.
- Przyjaciółka może pomóc w wyborze stroju, ale nie powinna decydować za ciebie, czy masz już „prawo” wrócić na randki.
- Jedna nieudana randka nie jest dowodem, że życie po związku się nie uda, lecz zwykłą informacją o niedopasowaniu.
Powrót do randkowania nie jest medalem za szybkie pozbieranie się. To jedna z wielu możliwości, obok samotnego kina, wyjazdu z przyjaciółkami i spokojnego odzyskiwania własnego rytmu. Jeśli potrzebujesz inspiracji, zajrzyj do tekstu jak wrócić do randkowania.
Jak odbudować relacje ze znajomymi bez wstydu?
Zacznij od jednej szczerej wiadomości zamiast czekać, aż znajomi sami zrozumieją, że potrzebujesz bliskości. Możesz napisać: „Mam trudniejszy czas po rozstaniu, ale nie potrzebuję analizy. Chętnie wyszłabym z tobą na spacer”. To konkretne, dojrzałe i łatwe do przyjęcia.
- Krótki spacer z przyjaciółką bywa mniej obciążający niż wielogodzinna kolacja, gdy emocje są jeszcze świeże.
- Powrót do grupowej aktywności, takiej jak książkowy klub lub zajęcia taneczne, tworzy kontakt bez konieczności ciągłego zwierzania się.
- Przyjęcie zaproszenia na zwykły obiad może być ważnym krokiem, nawet jeśli przez pierwsze 20 minut masz ochotę odwołać wyjście.
- Powiedz bliskim, jakiego wsparcia nie chcesz, na przykład komentarzy o tym, że „on nie był ciebie wart”.
- Dbaj o wzajemność, pytając także o życie drugiej osoby, gdy tylko masz na to przestrzeń i energię.
Kiedy po rozstaniu warto skorzystać z pomocy psychologa?
Konsultację z psychologiem lub psychoterapeutą warto rozważyć, gdy cierpienie po rozstaniu długo nie słabnie albo wyraźnie utrudnia sen, jedzenie, pracę i relacje. Pilnej pomocy wymaga sytuacja, w której pojawiają się myśli o zrobieniu sobie krzywdy; wtedy należy skontaktować się z lokalnymi służbami ratunkowymi lub kryzysowymi.
Jakie sygnały mówią, że nie trzeba zostawać z tym samą?
Pomoc specjalisty jest wskazana, gdy codzienne funkcjonowanie staje się wyraźnie trudniejsze przez dłuższy czas, a własne sposoby wsparcia nie przynoszą ulgi. American Psychological Association opisuje psychoterapię jako formę pomocy, po którą można sięgać przy utrzymujących się trudnościach emocjonalnych (źródło: American Psychological Association, 2025).
- Utrzymująca się bezsenność, która wyraźnie odbiera energię do pracy i zwykłych obowiązków, jest sygnałem do rozmowy ze specjalistą.
- Znaczne trudności z jedzeniem, koncentracją lub wychodzeniem z domu zasługują na uważną, profesjonalną ocenę.
- Nadużywanie alkoholu, leków lub innych substancji w celu przetrwania wieczoru wymaga dodatkowego wsparcia.
- Silne poczucie beznadziei albo myśli o zrobieniu sobie krzywdy wymagają natychmiastowego kontaktu z pomocą kryzysową lub numerem alarmowym 112.
- Przemoc, kontrola, stalking lub obawa przed byłym partnerem wymagają przede wszystkim zadbania o bezpieczeństwo i kontaktu z odpowiednimi służbami.
Czym różni się psycholog od psychoterapeuty?
Psycholog ma wykształcenie psychologiczne i może prowadzić konsultację oraz udzielać wsparcia, a psychoterapeuta prowadzi psychoterapię po odpowiednim szkoleniu w wybranym nurcie. Nazw tych zawodów nie należy stosować zamiennie, a wybór formy pomocy zależy od sytuacji i kwalifikacji konkretnej osoby.
Nie musisz czekać, aż ból osiągnie dramatyczny poziom. Jedna konsultacja może uporządkować pytania, pomóc nazwać potrzeby i zdecydować, czy potrzebujesz dalszego wsparcia. Treść nie zastępuje konsultacji z psychologiem, psychoterapeutą ani lekarzem.
- Psycholog może pomóc przyjrzeć się emocjom, sposobom reagowania i bieżącym trudnościom po rozstaniu.
- Psychoterapeuta może prowadzić dłuższy proces pracy nad powtarzającymi się wzorcami relacyjnymi lub samooceną.
- Lekarz, w tym psychiatra, jest właściwą osobą do oceny stanu zdrowia i leczenia farmakologicznego, jeśli jest potrzebne.
- Coach nie zastępuje psychologa, psychoterapeuty ani lekarza w sytuacji kryzysu psychicznego.
- Przed wizytą możesz zapytać o kwalifikacje, nurt pracy, zasady płatności i dostępne terminy, aby wybrać pomoc świadomie.
Najczęściej zadawane pytania
Ile trwa odzyskiwanie pewności siebie po rozstaniu?
Nie ma jednej prawidłowej osi czasu. Znaczenie mają długość i charakter relacji, sposób rozstania, wcześniejsze doświadczenia oraz dostępne wsparcie. Zamiast porównywać liczbę tygodni, obserwuj sen, codzienne funkcjonowanie, kontakt z ludźmi i własną sprawczość.
Czy brak kontaktu z byłym partnerem pomaga?
To zależy od sytuacji. Czasowe ograniczenie kontaktu może zmniejszyć napięcie wywoływane przez wiadomości i media społecznościowe. Gdy łączą was dzieci, praca lub wspólne zobowiązania, lepsza może być rzeczowa komunikacja ograniczona do konkretnych spraw.
Jak przestać obwiniać się za rozstanie?
Oddziel odpowiedzialność za konkretne zachowania od globalnej oceny siebie. Możesz uznać własny błąd, przeprosić lub wyciągnąć wnioski, nie robiąc z zakończenia relacji dowodu, że jesteś niewystarczająca. Pomaga zapisanie faktów i interpretacji w dwóch osobnych kolumnach.
Czy nowy związek przywróci pewność siebie?
Nowa relacja może być źródłem bliskości, ale nie powinna być jedynym sposobem regulowania samooceny. Bezpieczniej równolegle odbudowywać przyjaźnie, zainteresowania, granice i własną sprawczość. Wtedy randkowanie staje się wyborem, nie ratunkiem.
Kiedy zacząć randkować po rozstaniu?
Zacznij wtedy, gdy czujesz ciekawość wobec nowych osób i potrafisz stawiać granice, a nie wtedy, gdy minie „właściwa” liczba tygodni. Możesz nadal mieć wspomnienia i jednocześnie być gotowa na lekkie poznawanie ludzi. Jedna randka nie zobowiązuje do kolejnej.
Kiedy skonsultować się z psychologiem?
Rozważ konsultację, gdy smutek i napięcie długo nie słabną lub utrudniają sen, pracę, jedzenie oraz relacje. Pilnej pomocy wymaga pojawienie się myśli o zrobieniu sobie krzywdy - wtedy skontaktuj się z numerem alarmowym 112 albo lokalną pomocą kryzysową. Artykuł nie zastępuje indywidualnej oceny specjalisty.
Źródła i literatura
Poniższe materiały stanowią punkt odniesienia dla informacji o stresie, dobrostanie i korzystaniu z profesjonalnego wsparcia. Zostały przywołane jako źródła instytucjonalne, nie jako indywidualna porada medyczna.
Materiały instytucjonalne
- World Health Organization, Doing What Matters in Times of Stress, 2020.
- NHS, Every Mind Matters, materiały dotyczące dobrostanu psychicznego, snu i codziennego wsparcia.
- American Psychological Association, Psychotherapy, materiały dla osób rozważających pomoc psychologiczną.
Jak korzystać z materiałów po rozstaniu?
- Materiały World Health Organization mogą pomóc w prostych ćwiczeniach uziemiających podczas silnego stresu.
- Materiały NHS porządkują podstawowe działania związane ze snem, rutyną i kontaktem społecznym.
- Materiały American Psychological Association pomagają zrozumieć, kiedy rozmowa ze specjalistą może być dobrym krokiem.
- W sytuacji zagrożenia życia lub zdrowia należy skontaktować się z numerem alarmowym 112, a nie ograniczać się do samopomocy.
Marlena Zdunek od kilkunastu lat pisze o kobietach, kulturze i dobrostanie. Zaczynała w prasie kobiecej, prowadziła działy lifestyle i urody, dziś kieruje redakcją LifeFestival. Wierzy, że dobry tekst zawsze ma autora, źródło i sens - i że o rzeczach lekkich można pisać poważnie, a o poważnych z lekkością. Prywatnie miłośniczka kina, numerologii i długich rozmów przy herbacie.

